مواظبت از گفتار و رفتار ضرورى است و همه بايد دقّت كنند كه اختلاط بين زن و مرد در ميان آنان نباشد . ظواهر شرع مقدس بايد رعايت شود تا رحمت بارىتعالى شامل حال بندگان شود . يك توصيهء كلى هم در مورد گناه لازم است و آن اينكه اولًا گناه نكنيد . ثانياً اگر گناهىانجام شد ، فوراً به فكر جبران و تدارك آن باشيد و توبه كنيد . ثالثاً مواظب باشيد در سرازيرىگناه واقع نشويد و گناه روى گناه شما را بدبخت نكند . رابعاً گناه را توجيه نكنيد . امروزه بسيارى از گناهان در جامعه توجيه مىشود . خانمىكه بدحجاب است ، گناه بدحجابىو بىحجابى را توجيه مىكند . كسىكه ربا مىخورد ، مىگويد ربا نيست . افرادى كه غيبت مىكنند ، غيبت خود را گناه نمىدانند . و نظاير اين توجيه‌ها در جامعه فراوان است . توجيه گناه ، توفيق توبه را از انسان مىگيرد . بدترين دردها اين است كه انسان گناه خود را گناه نداند و بدتر از آن وقتى است كه انسان گناه كند و تصور نمايد كه كار خوبى انجام مىدهد . اصلًا گاهىانسان گناه را به عنوان عبادت انجام مىدهد . قرآن كريم مىفرمايد : قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرينَ أَعْمالًا الَّذينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً « 1 » بگو : آيا شما را از زيان‌كارترين مردم خبر دهيم ؟ آنها كسانىهستند كه سعيشان در زندگىدنيا گم و تباه شده است و خود گمان مىكنند كه كار نيكىانجام مىدهند . معلوم است وقتى انسان نفهمد كه گناه مىكند ، توبه هم نمىكند و روز به روز

--> ( 1 ) . كهف / 104 - 103 .